środa, 28 maja 2014

Zbieractwo - czyli o tym, dlaczego kupuję stare Burdy

Dzisiejszy wpis bardziej dla nieszyjących niż szyjących... Na początku krótki słowniczek - tytułowa Burda to czasopismo. Teoretycznie o modzie, dla mnie ważniejsze jest jednak to, że to czasopismo z wykrojami. Przez jakiś czas (czyt. przez całe życie aż do zeszłorocznej jesieni) absulutnie przeze mnie niezauważalne w kioskach. No dobra, wiedziałam, że istnieje, bo bywały kiedyś w domu, jak jeszcze moja mama nam szyła od czasu do czasu w czasach, gdy za wiele kupić się nie dało (i okazało się, że te Burdy z tamtego czasu gdzieś jeszcze w posiadaniu mamy się znajdują :) ). Była to jednak dla mnie tak ważna pozycja jak np jakakolwiek gazeta o samochodach. Czasami nawet zastanawiałam się, po kiego wydają w ogóle jeszcze takie gazety, skoro się już nie szyje... Sic...
Otóż szyje się! I od zeszłorocznej jesieni, kiedy to wpadłam na pomysł, że szyć każdy może, jeden lepiej drugi gorzej, czyli również ja, każde wydanie owej Burdy w kiosku przeglądam.
Z czasem trafiłam na blogi, gdzie regularnie opisywane są zapowiedzi numerów. I tak oto prawie miesiąc temu zobaczyłam zapowiedź numeru czerwcowego. Przyznam, że nie zachwycił mnie, ale... (o kupowaniu będzie za chwilę). I tak oto czekam... Dzień oczekiwany wydania do podobno 30 albo 31 maj. Czyli już całkiem niedługo. Ufff... By nie było jednak za dobrze, dzisiaj zobaczyłam krótką zapowiedź następnego numeru. Kilka pozycji, które zachwyciły mnie bardziej :) Ale czekać przyjdzie mi na nie niestety jeszcze trochę... W Niemczech numer lipcowy ma się ukazać 11.06. Kiedy będzie w PL - o tym przekonamy się po nabyciu numeru, który pojawi się już za kilka dni...

Wracając jednak do tematu postu - zbieractwo. Przez niektórych nazywane chorobą, przez innych chomikowaniem, przeze mnie po prostu zaspokajaniem potrzeb. Staram się kupić każdy numer, który wychodzi, bo wychodzę z założenia, że może jak nie teraz, to za kilka(naście) bluzek, spodni czy sukienek będę w stanie uszyć te modele, których obecnie nie potrafię. Kupuję również starsze numery. Gdy pewnego dnia kilka takich zostało przyniesionych przez listonosza, koleżanka z pracy zapytała, po co mi one, skoro już takich ubrań się nie nosi? Hmm... ale jak to? Czy muszę szyć tylko to, co jest obecnie modne? A nie wolno mi tego, czego mi właśnie z powodu mijania owej mody brakuje, a co bardzo kiedyś lubiłam? Moda modą, a ja mam swoją szafę i modzie wara od niej ;) Na domiar złego (dla mnie dobrego) udało mi się kupić za całkiem dobrą cenę całkiem sporą ilość starych Burd (od ok 2000 roku do 2009). Pudło ważyło ok 16 kg, więc można sobie wyobrazić ilość... Oglądając je też przez chwilę pomyślałam - czy to ma sens?

Po czym w weekend zabrałam się za szycie kompletu dla bratanka - spodnie i koszulka. Proste? Pewnie tak, ale dla osoby, która nie ma styczności z ubrankami dziecięcymi i nie może odrysować sobie proporcji było to nie lada wyzwanie. No ale są Burdy, a w nich wykroje dla dzieci (numerów typowo dziecięcych z wiadomych względów na razie nie zamawiałam). Hmm... Tylko dlaczego większość wykrojów uwzględnia dziewczynki? A chłopięce to głównie 3-kropkowe spodnie, na które mimo szczerych chęci porywać się jeszcze nie będę. Tak więc przejrzałam całkiem sporo numerów, zanim natrafiłam na to, co zamierzałam uszyć. Luźne spodnie i luźna koszulka. Jedna i dwie kropki. Luz, blues... maszyna do szycia... oraz kilka godzin (czyt. trochę piątku i sobota) i prezent był gotowy. Gustowne opakowanie powstało w niedzielę, ale już nie z wykroju Burdowego. Podsumowując - zamawiając te chyba 60 numerów nie przyszło mi nawet do głowy, że już tego samego dnia zdążę jeden z nich wykorzystać. W każdym razie nie żałuję ich kupna!

Dzisiaj zamówiłam kolejne "starocie". Mój plan "pozaszyciowy" - zebrać całe roczniki od roku 2000. Lata 90-te i wcześniejsze zostawię, jak już będę na etapie, by wyłuskać z nich to, co w danym momencie będzie mogło "zabłysnąć". Tak więc w nabliższym czasie czeka mnie przegląd i spis posiadanych już numerów.

Ale najpierw... finanse... Burdy zostawiam na wolną chwilę od nauki... Bo na przyjemności trzeba sobie zasłużyć!

3 komentarze:

  1. Ja też chomikuję stare Burdy. Czasami jest w nich coś ciekawego co widzę od razu, czasami przeglądając n-ty raz dostrzegam coś na nowo. A że pamięć mam wzrokową, to czasami trzymając materiał w ręku o czymś pomyślę i przypomni mi się zdjęcie z Burdy a potem wertuje te moje roczniki i szukam gdzie to mogło być :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też tak mam :) Albo czasem w drugą stronę - mam materiał i przeszukuję, w jakiej formie by dobrze wyglądał :)

      Usuń
  2. Och, też kupowałam z Tablicy lub Allegro całe pudła starych Burd :-) Jejku, jaka to była frajda przeglądać te stosy! Trzy wieczory wertowania, biegania do szafy z materiałami, mierzenia, czy wystarczy, macania, czy się dany wykrój na takie materiał nada, przyklejania żółtych karteczek, żeby się upatrzony model nie zgubił.. A teraz kiedy mam potrzebę konkretnego ciucha, rozsiadam się z tymi moimi sto trzynastoma gazetami i szukam. Trzeba mieć dużo, żeby móc mieć z czego wybierać :-)

    OdpowiedzUsuń